Artykuł Chirumbolo (2025) wskazuje, że terapia ozonowa (OOT) ma znacznie szersze działanie niż tylko przeciwutlenianie za pomocą glutationu: aktywuje ona wiele szlaków regulacyjnych w organizmie, które zapewniają regenerację, odbudowę i modulację odporności. Glutation pozostaje ważny, ale tylko jako część tego procesu, a nie jako substytut szerszej skuteczności OOT.

OOT działa na wielu płaszczyznach (“interwencja wielokierunkowa”), w tym poprzez modulację redoks (regulację procesów utleniania i redukcji), odbudowę śródbłonka (ścianek naczyń krwionośnych), zwiększenie dostępności tlenku azotu (NO) oraz przeprogramowanie układu odpornościowego. 

W przeciwieństwie do OOT, dożylne podawanie glutationu (IV-GSH) zapewnia jedynie przejściowe wsparcie antyoksydacyjne, bez aktywacji upstreamowych adaptacyjnych szlaków sygnałowych. 

Za pomocą modelowania mechanistycznego (model ode: zwykłe równania różniczkowe) oszacowano udział systemu GSH/GSSG w całkowitym działaniu OOT. Analiza wrażliwości sugerowała, że udział ten jest stosunkowo niewielki: mniej niż 10 % u osób dorosłych i około 2 % u osób starszych. 

Prognozy dotyczące powrotu do zdrowia w ciągu sześciu miesięcy pokazują, że OOT szybko prowadzi do niemal całkowitego wyzdrowienia (w modelach), podczas gdy IV-GSH raczej szybko osiąga plateau z minimalną poprawą. 

Autorzy stwierdzają, że OOT nie jest po prostu “terapią antyoksydacyjną”, ale systemowym leczeniem bioregulacyjnym — szczególnie odpowiednim w przypadku schorzeń immunologicznych, zapalnych, bólowych (nocyceptywnych) i zwyrodnieniowych. Glutation odgrywa tu rolę wspomagającą, ale nie może zastąpić wielokierunkowego działania OOT. 

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, zapoznaj się z artykułem opublikowanym w serwisie Pub Med: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40991178/